اردیبهشت

به دو عزیزی که در اردیبهشت از دست دادم

چه کوتاه می آیی، چه بلند میروی

سبد سرخوردگی هایم

 به پاشنه پنجره آویزان

نمی بینی

با خود نمی بری

ذهنم را که در موهای باد آویزان

چرا

بلند بر تابوتی تفت زده

از جنازه های بسیار میگذرم

کوتاه بر تو

کز جار بلند آسمان آویزانی

ومرگ در سر انگشتانت تیله یی

و مرگ را در ذهنم تیله یی میکنی

هزار رنگ

اردیبهشتم با تو

که زائر اردیبهشت بوده یی

وین بی نهایت خرداد در انتظار

فرشته وزیری نسب

فروردین  ۱۳۹۰ فرانکفورت

Advertisement

~ by Caryl on April 23, 2011.